YUVAYA YENİ BAŞLAYAN ÇOÇUK

Çocuk sahibi olmak en basindan itibaren fedakarlik etmeyi gerektirir. Çocugumuz için her seyi feda ederiz. Çocugumuz için isten ayriliriz ya da uzun süre ücretsiz izine çikariz. Onunla birlikte olmak dünyanin en keyifli seyidir. Ancak yürümeye baslayana kadar her sey gayet iyi gider. Yürüyüp her yeri kesfetmeye, ardi ardina sorular sormaya basladiginda ona yetmedigimizi fark ederiz. Yasitlariyla bulundugu ortamlarda keyif aldigini gözlemleriz ve bu ihtiyacini karsilayacagi yerler arastirmaya baslariz. Kres ve Anaokullari ...

En degerli varligimizi güvenli ellere teslim etmek için okul arayislarina gireriz. Uzun arayislar sonucu karar verdigimiz kuruma çocugumuzu baslatiriz.

Okula baslanan ilk günler çocuklarin degisik tepkileri ile karsilasiriz. Bu tepkiler;

•  Okula ilgili ve rahat baslayan çocuklar : Bagimsiz yapilari vardir. Tepki göstermezler ve bu genellikle böyle devam eder.

•  Sonradan tepki veren çocuklar : Ilk günlerde ilgili ve isteklidirler. Siz de rahatlarsiniz. Ancak okula baslamis olmanin anlamini daha sonra kavrarlar ve tepki gösterirler. Çesitli bahanelerle okula gitmek istemezler.

•  Bastan tepkili çocuklar : Ilk günlerde okula tepkilidirler. Anneden, evden ayrilmak istemezler. Annesinin, babasinin uzun süre okulda onlarla birlikte kalmalarini isterler.